Podejście systemowe umożliwia spojrzenie na interakcje społeczne, w które człowiek jest uwikłany, tj. relacje małżeńskie, rodzicielskie, towarzyskie, zawodowe.

Ogólna teoria systemów uwzględnia aktywne oddziaływanie jednostki na osoby, z którymi nawiązuje interakcje, a także oddziaływania jakim podlega ze strony innych osób.

Zrozumienie zachowań jednostki wiąże się z rozpatrzeniem kontekstu społecznego w jakim się pojawiają, tzn. od zachowań innych ludzi.

Poszukując źródeł problemów nie ogranicza się zatem do jednostki, ale odnosi do relacji istniejących w systemie.

Psychoterapia dwóch głównych szkół systemowych obejmuje system komunikacji osób wchodzących w interakcję oraz zmianę wzajemnych związków między osobami tworzącymi system.

Możliwa jest terapia całego systemu, np. terapia rodzinna, gdzie wszyscy członkowie rodziny biorą udział w pracy nad zmianą. Istnieje również koncepcja pracy terapeutycznej, gdy w sesjach uczestniczy tylko jedna osoba, a zmiany są stymulowane zarówno w jednostce, jak i w całej rodzinie.

Terapeuta rodzinny może wyznaczać zadania do wykonania podczas sesji i poza nią.